Pokazywanie postów oznaczonych etykietą gra imprezowa. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą gra imprezowa. Pokaż wszystkie posty

sobota, 19 sierpnia 2017

Bang! Gra kościana - recenzja gry

Wydana w 2013 roku kościana wersja Bang! dla wielu graczy pobiła swego karcianego przodka na głowę. Na uwadze trzeba mieć jednak fakt, iż wypuszczona została ponad 10 lat później, a dV Giochi przez ten czas zdołało wyciągnąć odpowiednie wnioski i elegancko przeliftingować mechanikę, oraz usprawnić grywalność.
Za polską edycję gry odpowiedzialne jest wydawnictwo Bard, a recenzję niech umili Wam mały zestaw cytatów ze znanych westernów :)

Szybka, szalona i nieprzewidywalna - jak Dziki Zachód

niedziela, 16 lipca 2017

Panic on Wall Street! - recenzja gry

Wycieczki po mało znanych w Polsce tytułach ciąg dalszy. Oto imprezówka, która na stałe zagościła w wielu topkach zagranicznych recenzentów. Stylizowany na międzywojenną gazetę front pudełka, niezwykle dynamiczna żywa rozgrywka i przeniesienie emocji z giełdy papierów wartościowych. Zgiełk, harmider i niczym nieskrępowane przepychanki słowne. Witajcie w roku 1929. Czarny Czwartek tuż za progiem!

Zgarnij fortunę lub strać majątek

niedziela, 23 kwietnia 2017

Munchkin: Edycja Jubileuszowa - recenzja gry

Seria Munchkin na dzień dzisiejszy liczy sobie kilkadziesiąt różnego rodzaju wydań. To marka, która dla jednych jest synonimem kiczu i podręcznikowym przykładem olbrzymiej i okrutnej losowości, dla drugich - grą kultową, która na stole ląduje z częstotliwością poniedziałkowej pomidorówki.
Jak wytłumaczyć fenomen gry, który przyciąga tak wielu?

Karciane RPG w krzywym zwierciadle

środa, 22 marca 2017

Vudu: Pigmeje vs Nindża - recenzja dodatku

Dodatek do gry Vudu

Niewielki dodatek wprowadza przede wszystkim to, czego fanom gry brakowało w podstawce - możliwość gry dla 8 osób, a także wariant dla 2 graczy. Do boju dołączą Pigmeje oraz Nindża, a wraz z nimi 20 pachnących tropikalnym lasem (tudzież farbą drukarską) kart klątw, 5 kart wiecznych klątw, oraz 5 świeżutkich artefaktów! 

Teraz mamy możliwość gry od 2 do 8 graczy

niedziela, 26 lutego 2017

Vudu - recenzja gry

Gry, w których zmuszani jesteśmy do wykonywania przeróżnych, często dziwacznych, a nawet lekko kompromitujących czynności, podawane są z naturalnej przyczyny w formie imprezówek. Akompaniamentem przy tego typu rozgrywkach bywają również procenty we krwi, luźna atmosfera, no i rzecz jasna towarzystwo w którym czujemy się swobodnie.
Vudu od wydawnictwa Black Monk dołączyło do grona tego typu tytułów i przyznam, że w bardzo sprytny sposób poradziło sobie z uzasadnieniem konieczności wykonywania wygibasów, albowiem gracze stają się ofiarami... klątw!

Hiszpańska Inkwizycja w należyty sposób zajęłaby się tym pudełeczkiem ;)

czwartek, 2 lutego 2017

iGranie z Gruzem - recenzja gry + dodatku

Przyznam, że twórczość Ilony Myszkowskiej, do momentu zetknięcia z tym tytułem, była mi kompletnie obca. Zanim więc zasiedliśmy do gry, postanowiłem odpowiednio się przygotować i niejako przesiąknąć klimatem oferowanym przez Chatolandia.pl. Moje pierwsze podejście do planszówki budziło dość skrajne emocje. Z jednek strony kompletny brak politycznej poprawności i bardzo specyficzny humor, z drugiej mieszane opinie i komentarze graczy.
Czy gra to rzeczywiście Nędzność i Biedność (tytuł dodatku), czy może udało się z tego wyciągnąć coś grywalnego? Zapraszam do recenzji.

Polska w krzywym zwierciadle

poniedziałek, 9 stycznia 2017

Hocki Klocki - recenzja gry

Gry wykorzystujące naszą sprawność manualną, idealnie sprawdzają się jako rozrywka czysto imprezowa. Przerzucanie kubeczków, stukanie kuleczki, czy pstrykanie drewienek - wszystko to potrafi sprawić kupę radochy i dać powód do dumy po udanej akcji. 
Nie inaczej jest z grą Hocki Klocki, która zawojowała nasz stół w okresie świątecznym, dostarczając niezliczoną liczbę godzin przedniej rozrywki.

Zabawę kolorowymi klockami czas zacząć!

czwartek, 17 listopada 2016

Eye for an Eye - recenzja gry

Istnieje specjalny rodzaj gier, dających niebywałe wprost możliwości zrobienia z siebie idioty. Jest to bardzo wyjątkowy gatunek, który powinien zostać sklasyfikowany jako odrębny planszówkowy byt zdolny przyprawiający o mętność intelektualną. 
Bezeceństwo planszówkowe, imprezowe samobójstwo rozrywkowe i tona wstydu przyprawiona zjawiskowym burakiem na twarzy.

Siermiężność, kicz i antonim słowa "rozrywka"

niedziela, 28 sierpnia 2016

Dead Last - recenzja gry

Podejrzewam, że wielu z was kojarzy film Reservoir Dogs Quentina Tarantino. Wspominam o nim nie bez kozery, bowiem prezentowany dziś tytuł nieodparcie kojarzy mi się właśnie z tym, kultowym już filmem z 1992 roku. 
Grupka uzbrojonych po zęby złodziei, zrabowany transport złota i zbyt wiele osób do podziału. Rozwiązanie nasuwa się jedno. Stopniowa eliminacja kompanów, spiskowanie, tymczasowe sojusze, niespodziewane zdrady - oto cały Dead Last. Najnowsze dziecko od Smirk & Dagger, zbierające bardzo pozytywne opinie na tegorocznym Gen Conie i zadziwiająco wysokie noty wśród recenzentów. Czy słusznie?

Knowania, intrygi i ciosy w plecy

niedziela, 13 marca 2016

Śmierć Jaśniepanu! - recenzja gry

Kościelny dzwon rozbrzmiał całą swą mocą nad zaspanym jeszcze miasteczkiem. Mieszczanie zwlekli się z łóżek i nieśpiesznym krokiem podążyli w kierunku okien. Dzwon oznaczać mógł tylko jedno - zbliżała się kolejna egzekucja. 

Spiskowców trzeba eliminować, to rzecz oczywista. Cóż jednak zrobić, gdy jedyny kat jakiego mamy na usługach jest nadzwyczaj podatny na wpływy innych i łatwo ulega manipulacjom?
Ech, ciężkie jest życie władcy.

Imprezówka oplątana w pajęczynę spisków i przekupstw

piątek, 23 października 2015

Pic na wodę! - recenzja gry

- Kategoria: "Ubiór w którym nie można wyjść na ulicę". Trzy-czte-ry!
Bierzemy ołówki w dłonie i rysujemy! Mija 10 sekund, po których Antek krzyczy:
- Pic na wodę! 
Za chwilę wtórują mu Ola i Grzesiu.
- Cooo? - ale ja jeszcze nie skończyłam pierwszego obrazka - smuci się Kasia.
- Dobra, pokazujcie swoje!
Towarzystwo z dumą pokazuje nabazgrane kwadraty, prostokąty, kreski i kropki.
- Kasia: zero punktów! - oznajmia Antek.

Artystą być!

piątek, 9 października 2015

Boost! - recenzja gry

Po przyjrzeniu się grze Boost!, szybko dostrzec można podobieństwa do imprezowego hitu - Dobble (recenzja Dobble Kids). Podobna jest nie tylko rozgrywka, ale i format kart, instrukcja oraz wygląd pudełka z grą. A zatem, czy Boost! jest jedynie klonem, żerującym na popularności świetnego poprzednika, czy może warto bliżej przyjrzeć się temu tytułowi?
Zapraszam do recenzji.

Moda na metalowe pudełeczka trwa

sobota, 3 października 2015

Mamy Szpiega! - recenzja gry

O grze Mamy Szpiega! - znanej również jako Spyfall  - słyszałem sporo pochlebnych opinii, nim jeszcze sam miałem okazję po nią sięgnąć. Przeczytawszy i obejrzywszy kilka recenzji, miałem 100% pewności, że gra mi podejdzie. Skąd ta pewność? Mamy szpiega! opiera się na bardzo prostym schemacie i bazuje na rozmowach prowadzonych pomiędzy graczami, starającymi się rozszyfrować który z nich jest szpiegiem. Po obejrzeniu przykładowych rozgrywek wiedziałem, że zagrać w to muszę. Pozostawała jeszcze kwestia, czy gra sprawdzi się w towarzystwie.

Szpieg wygląda na raczej paskudnego z charakteru typa

sobota, 30 maja 2015

Sultans of Karaya - recenzja gry

Sultans of Karaya to kolejna gra w której przyjdzie nam przywdziać ukrytą tożsamość i stanąć po jednej ze stron konfliktu. Tym razem przenosimy się do piaszczystej, spalonej słońcem krainy, rodem z Baśni tysiąca i jednej nocy, w której toczy się walka pomiędzy siłami Sułtana i lojalistami, a pragnącymi wyzwolenia rebeliantami.
Pomysł na umiejscowienie akcji gry pasuje idealnie. Ale czy Sultans of Karaya jest nas w stanie czymś zaskoczyć?

SoK, czyli jak ubić tłustego ciemiężcę

niedziela, 1 lutego 2015

Ruckus Deadly 60 - recenzja gry

Przeglądając tył pudełka karcianki Ruckus Deadly 60 możemy wyczytać niezwykle zachęcające słowa: "Złota Nagroda Top Toys 2011", "Tęczowa Nagroda 2011", "Rekomendowane przez Toytalk". Na froncie z kolei w nasze oczy rzucają się krwiożercze zwierzaki szczerzące swe kły i zębiska: wilk, tygrys bengalski oraz żarłacz biały. Do tego dorzućmy logo BBC, które na niektóre osoby działa niczym magnes. No dobrze, tylko jak w to się gra?

Podobieństwo do rekina z filmu Szczęki - uderzające

czwartek, 29 stycznia 2015

Fictionaire: Tall Tales - recenzja gry

Gra karciana w pudełku do złudzenia przypominającym paczkę papierosów? A jakże! Do tego pudełko stanowi integralny element gry. Days of Wonder potrafi człowieka zaskoczyć. Przedstawiam Wam grę szybką, lekką i przyjemną, którą śmiało możecie zabrać w podróż, bez konieczności rozkładania jakichkolwiek elementów.

Żona zrobiła wielkie oczy kiedy zobaczyła pudełko

piątek, 19 grudnia 2014

Packa na Muchy - recenzja gry

Szykowały się urodziny. Znajomi znali już niemal wszystkie moje gry imprezowe, tak więc musiałem ich czymś zaskoczyć. Całe szczęście jeszcze na tydzień przed przyszła paczka w której między innymi znajdowała się gra Packa na Muchy, znana też jako Fliegen Klatschen.

Gra o muchach. Gdybym to pokazał dziadkowi, spadłby z fotela bujanego

środa, 17 grudnia 2014

One Night Ultimate Werewolf - recenzja gry

Księżyc w pełni rozświetlał mocnym blaskiem leśną polanę. Na porośnięty paprociami pagórek wtoczył się pijak, bełkocząc coś niezrozumiale pod nosem. Kątem oka dostrzegł dwa cienie poruszające się z nieludzką szybkością między kępami tarniny, tuż nieopodal wiejskich domostw. Ciosu w tył głowy nawet nie poczuł.Obudziły go odgłosy kłótni dobiegające z błotnistego placyku pośrodku wioski. Obok studni zebrała się całkiem spora grupka ludzi. Przekrzykująca się nawzajem swołocz wskazywała palcami na bladego chuderlaka o zapadniętych oczach.
- To on! - krzyczał właściciel karczmy. - Włóczy się po nocach to i pewnie z wilkołakami przystaje!
- Kiedy ja naprawdę nie wiem o czym mówicie - bronił się oskarżony. - Jeśli szukacie wilkołaka, to najprędzej spójrzcie na żonę młynarza. To ona szwenda się nocami koło cmentarzyka i szuka czegoś kole grobów!
- Zioła zbieram padalcze! Zioła na twoje krosty na rzyci!
- Cichajcie i lepiej dajcie gadać babce - powiedział sołtys. - Ona wiedząca, wizje miewa..
Wszystkie głowy skierowały się na przycupniętą obok cembrowiny wieszczkę.

Jedna z naszych ulubionych gier imprezowych

wtorek, 2 grudnia 2014

Good Cop Bad Cop - recenzja gry

Pamiętacie zabawę w dobrego glinę i złego glinę? Ten motyw jest obecny w setkach filmów i seriali kryminalnych. Dzięki grze Good Cop Bad Cop będziecie mogli wcielić się postacie zarówno uczciwych policjantów jak i tych przekupnych, a nawet samego szefa złoczyńców. Gra oparta jest na bardzo popularnym ostatnimi czasy mechaniźmie dedukcji, znanym z takich hitów jak Mafia czy Wilkołak.

Komiksowe pudełeczko niewielkich rozmiarów